weg ben je
klopt het in mijn hart
vloeit het
onstelpbaar door mijn ziel
lichtjaren weg
losgerukt van de aarde
die ik plat stamp
met mijn tranen
nu weet ik zeker
jij komt nooit terug
verdriet valt niet
kapot te bijten
van alles twee
is overbodig
wie wil mijn tong
mijn mond, mijn woorden
niemand zegt me
als het tijd is
hoe een hoofd
wordt afgehakt
©2012 EdjoFrank
the imprint of your face
etched in a pebble
of my mind
and the light
left the blue
of your eyes
at the end of summer
je gezicht
geëtst in een kiezel
van mijn geheugen
en het licht
verliet het blauw
van je ogen
aan het einde van de zomer
© 2012 EdjoFrank
Posted in gedichten, microgedicht, micropoetry, poetry
Tagged afscheid, farewell, gedicht, microgedicht, micropoetry, poem
– painting by Barbara Kruyt
and what
if your voice
disappears
in the sky
and your face
wanders alone
on the empty road
of our life
these days are
cruel and senseless
and I see
darkness escape
and silver threads
downstream your cheeks
when the morning cries
and what
if I misunderstood
there is not more
in this life
and in the outer world
to explore
than your love
to enjoy
and your tenderness
to receive
and my fiery desire
and I hear
waters splash
and colorize
the swell of love
when the morning lies
and what
if I could master
the secret ways
of time to come
of time to go
and the child in you
never grows old
rests in the sun
welcomes the night
and I feel
this pulse of life
and your touch
gently fades
when the morning dies
