Herdenken in beton



trage regendruppels
wandelen
langs het grijs beton
van herinneringen
zielsnijdend
botst deze monotonie
dit nietszijn
van ontbrekende namen
gevormde vormen
ontdaan van
de menselijke gestalte
geen benen
geen armen
slechts een hoekige romp
zonder hoofd
zonder ziel
onherkenbaar
de rechtlijnigheid
van het stenen verschil
tussen hoog en laag
groot en klein
in aantal niet te duiden
massaliteit
de harde betonnen
onwerkelijkheid
die niet te negeren
simpliciteit
van planmatige precisie
dwangmatig
gestuurde gedachten
vernietigen
elke verwijzing naar
de menselijke maat
zonder telbare eenheid
is het verleden
niet te bevatten
zonder lijnrechtigheid
geen ingang
geen doorgang
geen uitgang
van dit koudstenig labyrint
ontdoen wij ons
van beelden
die geen ogen verdragen
geen geluiden voortbrengen
anders dan
onze voetstappen
die niet hier zijn
zinloos tussen
onechte monumenten
zonder kleur
passen wij slecht
in deze roerloosheid
door de ontaarde geest
weggezuiverd
tot mathematische
afrekening
tot niet aflatende
aanwezigheid
verwijzend
deze rechtgehoekte
deze harde
deze koude
deze betonnen
realiteit
waar niet had moeten zijn

dit gedicht is geschreven – dwalend in het “Monument ter nagedachtenis aan de vermoorde Joden van Europa” – Denkmal für die ermordeten Juden Europas – Berlijn, Berlin, 5 november 2010

One response to “Herdenken in beton

  1. tekst en foto’s, indrukwekkend en bizar. Mooi is anders, maar hier krijg ik er kippevel van. Bijzonder om te zien, maar jammer dat dit ooit heeft plaats gevonden.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s